برگزاری مسابقه بزرگ

باسمه تعالی و بذکر ولیه عجل الله تعالی فرجه الشریف

باسلام و دعای خیر

مسابقاتی از روی کتاب " تاریخ زندگانی ام المومنین خدیجه کبری سلام الله علیها" و کتاب " رزم نامه منتظران" در حال برگزاری می باشد به سه نفر از برندگان به قید قرعه جوایزی اهدا خواهد گردید علاقمندان جهت تهیه کتاب و سوالات مسابقه با شماره 09305526340 تماس حاصل فرمایند.

قیمت کتاب تاریخ زندگانی ام المومنین خدیجه کبری سلام الله علیها 6000 تومان با 20 درصد تخفیف و قیمت کتاب رزم نامه منتظران 5500 تومان با20 درصد تخفیف می باشد.

ماه ربيع الاول

فرارسيدن ماه ربيع الاول ، ماهي كه در آن دشمن انسانيت و دشمن سرسخت اهل البيت عليهم السلام يعني خبيث بن خبيث عمر بن الخطاب لعنه الله عليه به درك واصل مي شود ، بر امام زمان(عج) و جميع شيعيان جهان تبريك و تهنيت بادا.

بغض عمر و حب محمد صلوات

اللهم عجل لوليك الفرج

شهادت پيامبر اسلام(ص) وحضرت امام حسن مجتبي(ع) و حضرت امام رضا(ع)

شهادت نبي مكرم اسلام ، پيامبر رحمت ، حضرت محمد مصطفي(ص) و سبط اكبر ، حضرت امام حسن مجتبي(ع) و حضرت ثامن الائمه ، ضامن آهو، حضرت امام علي بن موسي الرضا المرتضي(ع) بر فرزند برومندشان حضرت بقيه الله الاعظم امام زمان(عج) و جميع شيعيان جهان تسليت بادا.

سرما

این روزا حس می‌کنم این سرمای هوای نیمه‌ی دوم سال نیست که بدنم رو میلرزونه، این سرمای اعمال خودمه که لرزه به اندامم میندازه. این روزا حس می‌کنم تو فقط شدی لقلقه ی زبونم. حس می‌کنم همه رو دارم بازی میدم. این روزا حس می‌کنم باید بیشتر بهت فکر کنم. باید یادم بیاد که تو توی جای جای زندگیم حضور داری، یادم بیاد که منو داری می‌بینی، که ناظر به اعمالمی.

این روزا باید یه تلنگر بزرگ تکونم بده، باید تمام چیزایی که زمانی برام خیلی مهم و اساسی بود و الآن خیلی کم‌رنگ شده، دوباره رنگ قبلیشو به خودش بگیره.‌ این روزا باید با گرمای محبت و حضور تو، سرما و سوز زمستونو مَحو کنم، نفهمم. 

 

فقط این هُرم یاد تو باشه که خونه دلمو گرمِ گرم کنه.
باید یادم بیاد که تا تو رو دارم، نباید غم داشته باشم. حتی اگه غصه‌های دنیا رو بریزن سَر راهم. چرا قدر این نعمت بزرگو نمیدونم آخه؟! چرا؟؟؟

 

جالب

امیر المومنین (علیه السلام) : فرزندم درستی چیست ؟

حسن بن علی (علیه السلام): پدر، درستی، از میان برداشتن بدی ها بوسیله ی نیكی هاست .

*   شرف چیست ؟

نیكی كردن به خویشاوندان و تحمل بدی ایشان .

*   جوانمردی چیست ؟

پاكدامن بودن ...

*   پستی چیست ؟

به چیزهای خرد نظر داشتن و از اندك چیزی دریغ ورزیدن .

*  كرم چیست ؟

بخشیدن قبل از خواستن ...

*  فرومایگی چیست ؟

راحت خود را خواستن و به همسر بی اعتنایی كردن .

*   جود چیست ؟

بذل و بخشش در حال تنگ دستی و توانگری.

*  بخل چیست ؟

آنچه كه داری را شرافت(خود) پبنداری و آنچه كه انفاق می كنی را  تلف شده بدانی.

*  برادری چیست ؟

وفاداری در سختی و آسایش.

*  ترس چیست ؟

دلیری بر دوست و گریز از دشمن .

*  غنیمت چیست ؟

گرایش به تقوی و پارسایی در دنیا ، كه نیكو غنیمتی است .

*  بردباری چیست ؟

خشم را فرو خوردن و خویشتن دار بودن .

*  بی نیازی چیست ؟

دلخوش بودن به قسمت الهی ، اگر چه اندك باشد ...

*  فقر چیست ؟

حریص بودن بر هر چیزی ...

*  ذلت چیست ؟

وحشت از حقیقت و راستی ...

*  رنج بیهوده چیست ؟

سخن گفتن در باره ی چیزی كه به دردت نمی خورد  .

* بزرگواری چیست ؟

در عین تنگدستی بخشیدن و گذشت از بدی ها   .

* خردمندی چیست ؟

حفظ آن چیزی كه به تو سپرده شده ...

*  بلند مرتبگی چیست ؟

انجام زیبایی ها و دوری از زشتی ها .

*  دوراندیشی چیست ؟

بسیار بردبار و بودن و با نزدیكان با نرمی رفتار كردن .

*  سفاهت چیست ؟

پیروی از فرو مایگان و همنشینی با گمراهان ...

*  محرومیت چیست ؟

از دست دادن بهره ای كه به تو داده شده است ...

*  نادانی چیست ؟

شتاب در دستیابی به فرصت ها قبل از اینكه امكان پذیر باشد و نیز خودداری از پاسخ گویی(نسبت به آنچه می دانی) و چه نیكو یاوری است سكوت در بسیاری از مواقع،  هر چند كه سخنور باشی.

تحف العقول؛ صفحه 225

نصايح

يا أَبَا ذَرٍّ الدُّنْيَا سِجْنُ الْمُؤْمِنِ وَ جَنَّةُ الْكَافِرِ وَ مَا أَصْبَحَ فِيهَا مُؤْمِنٌ إِلَّا حَزِيناً فَكَيْفَ لَا يَحْزَنُ الْمُؤْمِنُ وَ قَدْ أَوْعَدَهُ اللَّهُ جَلَّ ثَنَاؤُهُ أَنَّهُ وَارِدُ جَهَنَّمَ وَ لَمْ يَعِدْهُ أَنَّهُ صَادِرٌ عَنْهَا وَ لَيَلْقَيَنَّ أَعْرَاضاً وَ مُصِيبَاتٍ وَ أُمُوراً تَغِيظُهُ وَ لَيُظْلَمَنَّ فَلَا يُنْتَصَرُ يَبْتَغِي ثَوَاباً مِنَ اللَّهِ تَعَالَى فَلَا يَزَالُ حَزِيناً حَتَّى يُفَارِقَهَا فَإِذَا فَارَقَهَا أَفْضَى إِلَى الرَّاحَةِ وَ الْكَرَامَةِ

اباذر! دنيا زندان مؤمن و بهشت كافران است و هيچ مؤمنى در دنيا صبح نكند مگر آن كه حزين باشد و چرا حزين نباشد كه خداوند به وى بيم داده است كه حتما به دوزخ در خواهد آمد ولى وعده بيرون شدن از دوزخ حتمى نيست و در دنيا دچار گرفتارى ها و مصيبت ها و رنج هاى جانكاه مى شود و ستم مى بيند و كمك نمى شود و دل به ثواب خدا بسته و همواره محزون است تا از دنيا جدا شود و آنگاه است كه به راحت و مقام ارجمند نايل آيد.

 

  يَا أَبَا ذَرٍّ مَا عُبِدَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى مِثْلِ طُولِ الْحُزْنِ

اباذر! خداوند به هيچ عبادتى كه بالاتر از حزن طولانى باشد بندگى نشده.

 يَا أَبَا ذَرٍّ مَنْ أُوتِيَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَا يُبْكِيهِ لَحَقِيقٌ أَنْ يَكُونَ قَدْ أُوتِيَ عِلْماً لَا يَنْفَعُهُ إِنَّ اللَّهَ نَعَتَ الْعُلَمَاءَ فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَ‏ إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ إِذا يُتْلى‏ عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ سُجَّداً وَ يَقُولُونَ سُبْحانَ رَبِّنا إِنْ كانَ وَعْدُ رَبِّنا لَمَفْعُولًا وَ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ يَبْكُونَ وَ يَزِيدُهُمْ خُشُوعاً

اباذر! هر كه را عملى داده شده كه او را به گريه نيارد حقيقتا به او دانشى بى سود داده شده، كه خداوند علماء را چنين مدح مى كند: (آنان كه پيش از آن دانش داده شده اند چون (قرآن و كلمات حق ) بر آنها خوانده شود به سجده مى افتند و بينى به خاك مى سايند و مى گويند: خداى ما منزه است كه وعده او انجام پذير است ، و به سجده افتند و بگريند و بر خشوعشان افزوده گردد)

 

يَا أَبَا ذَرٍّ مَنِ اسْتَطَاعَ أَنْ يَبْكِيَ فَلْيَبْكِ وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَلْيُشْعِرْ قَلْبَهُ الْحُزْنَ وَ لْيَتَبَاكَ إِنَّ الْقَلْبَ الْقَاسِيَ بَعِيدٌ مِنَ اللَّهِ تَعَالَى‏ وَ لكِنْ لا يَشْعُرُونَ‏

اباذر! هر كه مى تواند گريه كند بگريد و هر كه نمى تواند گريه كند در دل همواره محزون باشد و حالت گريه بر خود گيرد، كه آدم سنگدل از خداى متعال دور است ولى نمى فهمند.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى لَا أَجْمَعُ عَلَى عَبْدٍ خَوْفَيْنِ وَ لَا أَجْمَعُ لَهُ أَمْنَيْنِ فَإِذَا أَمِنَنِي فِي الدُّنْيَا أَخَفْتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ إِذَا خَافَنِي فِي الدُّنْيَا آمَنْتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ-

اباذر! خداوند مى فرمايد: براى يك بنده دو بيم و خوف را جمع نمى كنم و نيز وى را دو امن و راحت نمى بخشم اگر در دنيا از خوف من در امان و فارغ باشد در قيامت گرفتار بيمش سازم و اگر در دنيا از من بترسد از خوف در قيامت در امانش بدارم.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ لَوْ أَنَّ رَجُلًا كَانَ لَهُ كَعَمَلِ سَبْعِينَ نَبِيّاً لَاحْتَقَرَهُ وَ خَشِيَ أَنْ لَا يَنْجُوَ مِنْ شَرِّ يَوْمِ الْقِيَامَةِ

اباذر! اگر كسى به قدر هفتاد پيغمبر عمل (صالح ) دارد، بايد آنها را به چيزى نشمرد، و همواره در اضطراب باشد كه نكند در قيامت نجات نيابد.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ الْعَبْدَ لَيُعْرَضُ عَلَيْهِ ذُنُوبُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فيمن ذنب ذنوبه [زائدة] فَيَقُولُ أَمَا إِنِّي كُنْتُ خَائِفاً مُشْفِقاً فَيُغْفَرُ لَهُ

اباذر! بنده گناهكارى را در قيامت مى آورند و گناهانش را در برابر ديده اش ‍ مى نهند، مى گويد من در دنيا همواره بر اين گناه خود ترسان بودم و در نتيجه همين، سخن بخشوده مى گردد.

يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ الْحَسَنَةَ فَيَتَّكِلُ عَلَيْهَا وَ يَعْمَلُ الْمُحَقَّرَاتِ حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهَ وَ هُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ وَ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ السَّيِّئَةَ فَيَفْرَقُ مِنْهَا يَأْتِي آمِناً يَوْمَ الْقِيَامَةِ

اباذر! مردى كه به كارهاى خوب خودش تكيه و خاطر جمعى دارد و به نظر خود گناهان صغيره و كوچكى انجام مى دهد و آنها را (تا دم مرگ رها نمى كند) در روز قيامت خداوند بر او خشمگين خواهد بود و مرد ديگرى كه گناه مرتكب مى شود ولى بعدا آنها را ترك مى نمايد در قيامت در امان خواهد بود.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ الْعَبْدَ لَيُذْنِبُ الذَّنْبَ فَيَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ فَقُلْتُ وَ كَيْفَ ذَلِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ يَكُونُ ذَلِكَ الذَّنْبُ نُصْبَ عَيْنَيْهِ تَائِباً مِنْهُ فَارّاً إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَتَّى يَدْخُلَ الْجَنَّةَ

اباذر! گاه بنده اى گناه مى كند و بهشت مى رود، پرسيدم: چگونه يا رسول الله (صلى الله عليه و آله و سلم)؟

فرمود: گناهش همواره در برابر چشمش مى باشد و از آن توبه مى كند و به سوى حق باز مى گردد تا به بهشت مى رود.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ الْكَيِّسُ مَنْ دَانَ نَفْسَهُ وَ عَمِلَ لِمَا بَعْدَ الْمَوْتِ وَ الْعَاجِزُ مَنِ اتَّبَعَ نَفْسَهُ وَ هَوَاهَا وَ تَمَنَّى عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ الْأَمَانِيَّ

اباذر! زيرك كسى است كه نفس را پست گرداند و براى پس از مرگ كوشش ‍ كند، و عاجز كسى است كه از هواى نفس پيروى كن و از خدا آرزوها طلبد.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ أَوَّلَ شَيْ‏ءٍ يُرْفَعُ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ الْأَمَانَةُ وَ الْخُشُوعُ حَتَّى لَا تَكَادُ تَرَى خَاشِعاً

اباذر! اول چيزى كه از اين امت برداشته شود، امانت و خشوع است چنان كه خاشعى به چشم نخورد.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ وَ الَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ الدُّنْيَا كَانَتْ تَعْدِلُ عِنْدَ اللَّهِ جَنَاحَ بَعُوضَةٍ أَوْ ذُبَابٍ مَا سَقَى الْكَافِرَ مِنْهَا شَرْبَةً مِنْ مَاءٍ

اباذر! قسم به آن كسى كه جانم به دست اوست، اگر دنيا به قدر بال مگسى نزد خدا قيمت داشت به كافرى شربت آب گوارايى نمى داد.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ الدُّنْيَا مَلْعُونَةٌ مَلْعُونٌ مَا فِيهَا إِلَّا مَا ابْتُغِيَ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ وَ مَا مِنْ شَيْ‏ءٍ أَبْغَضَ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى مِنَ الدُّنْيَا خَلَقَهَا ثُمَّ عَرَضَهَا فَلَمْ يَنْظُرْ إِلَيْهَا وَ لَا يَنْظُرُ إِلَيْهَا حَتَّى‏ تَقُومَ السَّاعَةُ وَ مَا مِنْ شَيْ‏ءٍ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ مِنَ الْإِيمَانِ بِهِ وَ تَرْكِ مَا أَمَرَ بِتَرْكِهِ-

اباذر! دنيا و آنچه در آن است ملعون خداست مگر آنچه را كه به وسيله آن رضاى خدا بدست آيد و براى خدا باشد، و نزد خدا هيچ چيز دشمن تر از دنيا نمى باشد، چون آن را آفريد و از آن روى گردانيد و به آن نظر و توجهى نفرمود و تا قيامت نيز نخواهد كرد، و هيچ چيز نزد خدا از ايمان و ترك چيزهايى را كه ترك آن را خواسته است محبوب تر نمى باشد.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَوْحَى إِلَى أَخِي عِيسَى ع يَا عِيسَى لَا تُحِبَّ الدُّنْيَا فَإِنِّي لَسْتُ أُحِبُّهَا وَ أَحِبَّ الْآخِرَةَ فَإِنَّمَا هِيَ دَارُ الْمَعَادِ

اباذر! خداوند متعال به برادرم عيسى وحى كرد: يا عيسى دنيا را دوست مدار كه من آن را دوست ندارم و دل به آخرت ببند كه خانه بازگشت توست  (و ابدى مى باشد)

 

يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ جَبْرَئِيلَ ع أَتَانِي بِخَزَائِنِ الدُّنْيَا عَلَى بَغْلَةٍ شَهْبَاءَ فَقَالَ لِي يَا مُحَمَّدُ هَذِهِ خَزَائِنُ الدُّنْيَا وَ لَا تَنْقُصْكَ مِنْ حَظِّكَ عِنْدَ رَبِّكَ فَقُلْتُ حَبِيبِي جَبْرَئِيلُ لَا حَاجَةَ لِي بِهَا إِذَا شَبِعْتُ شَكَرْتُ رَبِّي وَ إِذَا جُعْتُ سَأَلْتُهُ

اباذر! جبرئيل همه گنجينه هاى دنيا را بر پشت استرى براى من آورد، و به من گفت كه اين خزينه هاى دنيا است، و قبول آن از ثواب و مقام تو در نزد خداوند نخواهد كاست گفتم: حبيب من جبرئيل! من به اين ها نيازى ندارم كه چون سير باشم خدا را شكر مى گويم و چون گرسنه شوم از او غذا مى طلبم

 

يَا أَبَا ذَرٍّ إِذَا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِعَبْدٍ خَيْراً فَقَّهَهُ فِي الدِّينِ وَ زَهَّدَهُ فِي الدُّنْيَا وَ بَصَّرَهُ بِعُيُوبِ نَفْسِهِ

اباذر! چون خداوند خواهد به بنده اى نيكى كند و خير و سعادت را نصيب او گرداند به وى بصيرت در دين و زهد در دنيا و آگاهى به عيوب خويش ‍ عطا كند.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ مَا زَهِدَ عَبْدٌ فِي الدُّنْيَا إِلَّا أَنْبَتَ اللَّهُ الْحِكْمَةَ فِي قَلْبِهِ وَ أَنْطَقَ بِهَا لِسَانَهُ وَ بَصَّرَهُ بِعُيُوبِ الدُّنْيَا وَ دَائِهَا وَ دَوَائِهَا وَ أَخْرَجَهُ مِنْهَا سَالِماً إِلَى دَارِ السَّلَامِ

اباذر! هيچ بنده اى در دنيا زاهد نباشد مگر آن كه خداوند درخت حكمت را در دلش بنشاند و زبانش را به حكمت گويا كند و او را به عيوب و بيماريهاى دنيا و آرمانهاى آن آگاه سازد و او را به سلامت از دنيا بيرون برد و به بهشت برساند.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ إِذَا رَأَيْتَ أَخَاكَ قَدْ زَهِدَ فِي الدُّنْيَا فَاسْتَمِعْ مِنْهُ فَإِنَّهُ يُلَقِّنُ الْحِكْمَةَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَزْهَدُ النَّاسِ فَقَالَ مَنْ لَمْ يَنْسَ الْمَقَابِرَ وَ الْبِلَى وَ تَرَكَ فَضْلَ زِينَةِ الدُّنْيَا وَ آثَرَ مَا يَبْقَى عَلَى مَا يَفْنَى وَ لَمْ يَعُدَّ غَداً مِنْ أَيَّامِهِ وَ عَدَّ نَفْسَهُ فِي الْمَوْتَى

اباذر! چون برادر مسلمان را ديدى كه نسبت به دنيا بى رغبتى و زاهد است حرف او را گوش ده كه به تو حكمت مى آموزد، گفتم يا رسول الله (صلى الله عليه و آله و سلم) زاهدترين مردم كيست؟ فرمود: آن كس كه قبر و پوسيدگى تن در خاك را فراموش نكند و زينت هاى دنيا و اضافه بر ضرورت را رها كند، و جهان باقى ابدى را بر دنياى فانى برگزيند، و فردا را از عمر خود به حساب نياورد، و هر آن چنان پندارد كه خواهد مرد و به سر منزل مردگان خواهد رفت .

 

يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَمْ يُوحِ إِلَيَّ أَنْ أَجْمَعَ الْمَالَ إِلَى الْمَالِ وَ لَكِنْ أَوْحَى إِلَيَّ أَنْ سَبِّحْ‏ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ كُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ‏-

اباذر! خداوند متعال به من وحى نفرموده است كه مال گرد آورم و لكن وحى فرموده كه خداوند خود را تسبيح گوى و از ساجدين باشد، چندان خدا را عبادت كن تا به مقام يقين نايل آيى.

يَا أَبَا ذَرٍّ إِنِّي أَلْبَسُ الْغَلِيظَ وَ أَجْلِسُ عَلَى الْأَرْضِ وَ أَلْعَقُ أَصَابِعِي وَ أَرْكَبُ الْحِمَارَ بِغَيْرِ سَرْجٍ وَ أُرْدِفُ خَلْفِي فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِي فَلَيْسَ مِنِّي

اباذر! من جامه خشن مى پوشم و بر خاك مى نشينم و انگشتهايم را پس از غذا مى مكم و بر الاغ برهنه، سوار مى شوم و مردم را بر ترك خود مى نشانم (كه اين ها همه علامت تواضع است، هر كس از روش من رو گرداند از من نيست)

يَا أَبَا ذَرٍّ حُبُّ الْمَالِ وَ الشَّرَفِ أَذْهَبُ لِدِينِ الرَّجُلِ مِنْ ذِئْبَيْنِ ضَارِيَيْنِ فِي زِرْبِ الْغَنَمِ فَأَغَارَا فِيهَا حَتَّى أَصْبَحَا فَمَا ذَا أَبْقَيَا مِنْهَا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْخَائِفُونَ الْخَاضِعُونَ الْمُتَوَاضِعُونَ الذَّاكِرُونَ اللَّهَ كَثِيراً أَ هُمْ يَسْبِقُونَ النَّاسَ إِلَى الْجَنَّةِ فَقَالَ لَا وَ لَكِنْ فُقَرَاءُ الْمُسْلِمِينَ فَإِنَّهُمْ يَأْتُونَ يَتَخَطَّوْنَ رِقَابَ النَّاسِ فَيَقُولُ لَهُمْ خَزَنَةُ الْجَنَّةِ كَمَا أَنْتُمْ حَتَّى تُحَاسَبُوا فَيَقُولُونَ بِمَ نُحَاسَبُ فَوَ اللَّهِ مَا مَلِكْنَا فَنَجُورَ وَ نَعْدِلَ وَ لَا أُفِيضَ عَلَيْنَا فَنَقْبِضَ وَ نَبْسُطَ وَ لَكِنْ عَبَدْنَا رَبَّنَا حَتَّى دَعَانَا فَأَجَبْنَا-

اباذر! عشق به مال و مقام از دو گرگ خونخوارى كه به آغل گوسفندان زنند و تا صبح از آنها بدرند براى دين انسان خطرناك تر است، بنگر كه پس از اين واقعه اى از گله گوسفند چه خواهد ماند، پرسيدم: يا رسول الله (صلى الله عليه و آله و سلم) مردم خاضع و فروتن كه زودتر از ديگران به بهشت مى روند كسانى هستند كه بيشتر به ياد خدا مى باشند؟ فرمود: نه بلكه فقراء مسلمين، كه پاى بر دوش مردم مى گذارند (و به سوى بهشت مى روند) خازنان و نگهبانان بهشت به آنها مى گويند كه بمانيد تا حساب پس دهيد جواب مى دهند كه چه حسابى پس دهيم كه به خدا نه قدر و منصبى داشتيم كه عدل و يا ستم روا داريم و نه مال فراوانى كه بخل يا اسراف بكار بريم و لكن خدا را عبادت مى كرديم و دعوت او را اجابت نموديم.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ الدُّنْيَا مَشْغَلَةٌ لِلْقُلُوبِ وَ الْأَبْدَانِ وَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى سَائِلُنَا عَمَّا نَعَّمَنَا فِي حَلَالِهِ فَكَيْفَ بِمَا أَنْعَمَنَا فِي حَرَامِهِ

اباذر! دنيا دلها و بدنها را به خود مشغول مى دارد و خداوند از نعمتهاى حلال ما را بازپرسى مى كند تا چه رسد به حرام .

 

يَا أَبَا ذَرٍّ طُوبَى لِلزَّاهِدِينَ فِي الدُّنْيَا الرَّاغِبِينَ فِي الْآخِرَةِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا أَرْضَ اللَّهِ بِسَاطاً وَ تُرَابَهَا فِرَاشاً وَ مَاءَهَا طِيباً وَ اتَّخَذُوا كِتَابَ اللَّهِ شِعَاراً وَ دُعَاءَهُ دِثَاراً يَقْرِضُونَ الدُّنْيَا قَرْضاً

اباذر! خوشا به حال زاهدان در دنيا و راغبان به آخرت، آنان كه زمين را نشيمن و خاك را بستر و آب را نوشابه خود ساختند، و كتاب خدا را شعار و دعا را دثار قرار دادند و دنيا را از خود قيچى كردند و خود را از دنيا جدا ساختند.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ حَرْثُ الْآخِرَةِ الْعَمَلُ الصَّالِحُ وَ حَرْثُ الدُّنْيَا الْمَالُ وَ الْبَنُونَ

اباذر! كشت براى آخرت، عمل صالح است و كشت دنيا مال و فرزند مى باشد.

 

 

يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ رَبِّي أَخْبَرَنِي فَقَالَ وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي مَا أَدْرَكَ الْعَابِدُونَ دَرْكَ الْبُكَاءِ وَ إِنِّي لَأَبْنِي لَهُمْ فِي الرَّفِيقِ الْأَعْلَى قَصْراً لَا يُشْرِكُهُمْ فِيهِ أَحَدٌ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْمُؤْمِنِينَ أَكْيَسُ قَالَ أَكْثَرُهُمْ لِلْمَوْتِ ذِكْراً وَ أَحْسَنُهُمْ لَهُ اسْتِعْدَاداً-

اباذر! خداوند به من خبر داد، كه قسم به عزت و جلالم كه عابدان اجر و مقام گريه را در نيافته اند كه من در اعلاى بهشت برايشان كاخى خواهم ساخت كه هيچ كس را در آن شريك ايشان قرار نمى دهم، پرسيدم: يا رسول الله (صلى الله عليه و آله و سلم) بزرگ ترين خلق كيست؟ فرمود: آن كس كه بيشتر به ياد مرگ باشد و خود را بهتر براى آن آماده سازد.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ إِذَا دَخَلَ النُّورُ الْقَلْبَ انْفَسَحَ الْقَلْبُ وَ اتَّسَعَ قُلْتُ فَمَا عَلَامَةُ ذَلِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ص الْإِنَابَةُ إِلَى دَارِ الْخُلُودِ وَ التَّجَافِي عَنْ دَارِ الْغُرُورِ وَ الِاسْتِعْدَادُ لِلْمَوْتِ قَبْلَ نُزُولِهِ

اباذر! چون نور الهى به دل راه يابد دل را وسعت بخشد، گفتم: علامت آن نور چيست؟ فرمود: توجه به جهان ابدى، و كناره گيرى از دنياى فريبا، و آمادگى براى مرگ قبل از رسيدن آن.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ اتَّقِ اللَّهَ وَ لَا تُرِ النَّاسَ أَنَّكَ تَخْشَى اللَّهَ فَيُكْرِمُوكَ وَ قَلْبُكَ فَاجِرٌ

اباذر! از خدا بترس ولى براى اينكه مردم تو را گرامى دارند تظاهر به خدا پرستى مكن در حالى كه دلت فاسد باشد.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ لِيَكُنْ لَكَ فِي كُلِّ شَيْ‏ءٍ نِيَّةٌ صَالِحَةٌ حَتَّى فِي النَّوْمِ وَ الْأَكْلِ

اباذر! بكوش كه در هر كار نيت خير داشته باشى حتى در خورد و خواب خود.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ لِتَعْظُمْ جَلَالُ اللَّهِ فِي صَدْرِكَ فَلَا تَذْكُرْهُ كَمَا يَذْكُرُهُ الْجَاهِلُ عِنْدَ الْكَلْبِ اللَّهُمَّ أَخْزِهِ وَ عِنْدَ الْخِنْزِيرِ اللَّهُمَّ أَخْزِهِ

اباذر! خدا را در دل خود بزرگ بدان، نه آن چنان كه نادانى خدا را در نظر مى گيرد چون گرفتار سگى شود به ياد او مى افتد و مى گويد خدايا اين را از من بران.

 

يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً قِيَاماً مِنْ خِيفَةِ اللَّهِ مَا رَفَعُوا رُءُوسَهُمْ حَتَّى يُنْفَخَ فِي الصُّورِ النَّفْخَةُ الْآخِرَةُ فَيَقُولُونَ جَمِيعاً سُبْحَانَكَ رَبَّنَا وَ بِحَمْدِكَ مَا عَبَدْنَاكَ كَمَا يَنْبَغِي لَكَ أَنْ تُعْبَدَ-

اباذر! خدا را فرشتگانى است كه از خوف او هميشه در حال قيامند و تا نفخ صور سر بر نمى دارند و همى گويند: پاك و منزهى و ما آن طور كه شايسته مقام توست تو را مى پرستيم .

يَا أَبَا ذَرٍّ لَوْ كَانَ لِرَجُلٍ عَمَلُ سَبْعِينَ نَبِيّاً لَاسْتَقَلَّ عَمَلَهُ مِنْ شِدَّةِ مَا يَرَى يَوْمَئِذٍ وَ لَوْ أَنَّ دَلْواً مِنْ غِسْلِينٍ صُبَّ فِي مَطْلَعِ الشَّمْسِ لَغَلَتْ مِنْهُ جَمَاجِمُ مَنْ فِي مَغْرِبِهَا وَ لَوْ زَفَرَتْ جَهَنَّمُ زَفْرَةً لَمْ يَبْقَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ لَا نَبِيٌّ مُرْسَلٌ إِلَّا خَرَّ جَاثِياً عَلَى رُكْبَتَيْهِ يَقُولُ رَبِّ ارْحَمْ نَفْسِي حَتَّى يَنْسَى إِبْرَاهِيمُ إِسْحَاقَ وَ يَقُولُ يَا رَبِّ أَنَا خَلِيلُكَ إِبْرَاهِيمُ فَلَا تَنْسَنِي

اباذر! اگر كسى عمل هفتاد پيغمبر را داشته باشد از هول قيامت عمل خود را ناچيز مى بيند كه اگر سطلى از آب جوشان دوزخ در شرق عالم ريخته شود، مغز مغربيان به جوش آيد، و اگر دوزخ نفس برآرد هيچ ملك و رسولى نماند مگر آن كه به زانو در آيد و بگويد: خداوندا! من خليل تواءم فراموشم مكن .

منبع: مكارم الأخلاق ص458

ادامه دارد

انحرافات

برخی سخن فوق را بدون مدرک و مأخذ از زبان امام صادق علیه السلام نقل می‏کنند. (۱) اما حقیقت این است که نمی توان برای این جمله بسیار مشهور، مأخذ و مدرکی یافت، بلکه احادیث و روایت هایی در متون مستند و معتبر وجود دارد که با این سخن، تعارض و تضادی آشکارا دارند. در اینجا چند نمونه از آنها را نقل می‏کنیم:

۱- شیخ صدوق با آوردن اسناد و به نقل از مشایخ روایتی خویش روایت می‏کند که امام صادق علیه السلام ، هم به نقل از پدرش امام محمد باقر علیه السلام و هم به نقل از پدر بزرگش امام زین‏العابدین علیه السلام، از امام حسن مجتبی علیه السلام روایت کرده است که آن حضرت در پیشگویی شهادت برادرش امام حسین علیه السلام به او گفت:

«لا یوم کیومک یا أبا عبدالله؛

ای ابا عبدالله!هرگز روزی چون روز تو (عاشورا) نباشد» (۲)

۲- شیخ صدوق در حدیث دیگری به سند خویش از امام سجاد علیه السلام نقل می‏کند که آن حضرت می‏فرمود:

«لا یوم کیوم الحسین علیه السلام؛

هرگز روزی مانند روز حسین (عاشورا) نباشد»(۳)

۳- علامه حلی نیز به نقل از احمد بن یحیی بلاذری (متوفای ۲۷۹ق)، صاحب کتاب انساب‏الاشراف، نقل می‏کند که عبدالله بن عمر هم می‏گفت:

«لا یوم کیوم قتل الحسین». (۴)

۴- با این همه جای بسی شگفتی است که آن سخن ساختگی (کلّ یوم عاشورا و کلّ ارض کربلا) بدون دلیل و بی‏آنکه سند و مأخذی داشته باشد، همچنان پیوسته به امام صادق علیه السلام نسبت داده می‏شود و شبانه‏روز از رسانه‏های عمومی و در محافل مذهبی، تبلیغ و ترویج می‏گردد و برخی حتی آن را با تفصیل بیشتری چنین نقل می‏کنند که: کلّ یوم عاشورا، کلّ ارض کربلا، کلّ شهرٍ محرّم و کلّ فصل عزا.(۵)
غافل از اینکه این سخن را هرگز سندی و مدرکی، حتی به صورت مرسل و مقطوع یا ضعیف و سست هم نیست.

پی نوشت:
۱- پیام عاشورا، عباس عزیزی، ص ۲۸، از زبان امام صادق علیه السلام و بدون مأخذ و مستند نیز، ر.ک: فرهنگ عاشورا، جواد محدثی، ص ۳۷۱٫
۲- الأمالی، شیخ صدوق، ص ۱۷۷٫ افزون بر شیخ صدوق، دیگر دانشوران شیعی نیز این حدیث را نقل کرده‏اند. ر.ک: مثیر الأحزان، ابن نمای حلّی، ص ۲۳؛ الملهوف علی قتلی الطفوف، سید ابن طاووس، ص۹۹٫
۳- الأمالی، شیخ صدوق، ص ۵۴۷٫
۴- نهج الحق و کشف الصدق، علامه حلّی، ص۳۵۶٫
۵- به این ترتیب و لابد: کلّ قتل شهادة و کلّ امامٍ حسین!

 به نقل از سایت شیعه ۲۴

ايام شهادت حضرت امام حسين عليه السلام وياران وفادارشان برامام زمان(عج)وجميع شيعيان جهان تسليت بادا

داودبن‌کثیر رقی گوید: نزد امام جعفر صادق علیه السلام بودم که ایشان آب خواستند، وقتی نوشیدند، دیدم که می خواهند گریه کنند و اشک در چشمانشان حلقه زد.
سپس فرمودند: ای داود، خدا، قاتل حسین را لعنت کند. یاد مظلومیت حسین [علیه السلام] زندگی را چه قدر ناگوار می‌سازد! من هیچ گاه آب سردی نمی‌نوشم مگر اینکه به یاد حسین [علیه السلام] می‌افتم.
هر بنده خدایی که آب نوشد و حسین [علیه السلام] را یاد کند و قاتل او را لعن نماید، خدا برایش صد هزار نیکی نویسد و صد هزار بدی از او پاک کند، و او را صد هزار درجه بالا می برد. و چنان است که گویی صد هزار برده را آزاد کرده باشد.
و خدا او را در روز رستاخیز با روی سفید و درخشان محشور سازد.

متن حدیث:

عَنْ دَاوُدَ بْنِ کَثِیرٍ الرَّقِّیِّ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ إِذَا اسْتَسْقَى الْمَاءَ فَلَمَّا شَرِبَهُ رَأَیْتُهُ وَ قَدِ اسْتَعْبَرَ وَ اغْرَوْرَقَتْ عَیْنَاهُ بِدُمُوعِهِ ثُمَّ قَالَ یَا دَاوُدُ لَعَنَ اللَّهُ قَاتِلَ الْحُسَیْنِ فَمَا أَنْغَصَ ذِکْرَ الْحُسَیْنِ لِلْعَیْشِ إِنِّی مَا شَرِبْتُ مَاءً بَارِداً إِلَّا وَ ذَکَرْتُ الْحُسَیْنَ وَ مَا مِنْ‏ عَبْدٍ شَرِبَ‏ الْمَاءَ فَذَکَرَ الْحُسَیْنَ وَ لَعَنَ قَاتِلَهُ إِلَّا کَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ مَحَا عَنْهُ مِائَةَ أَلْفِ سَیِّئَةٍ وَ رَفَعَ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ دَرَجَةٍ وَ کَانَ کَأَنَّمَا أَعْتَقَ مِائَةَ أَلْفِ نَسَمَةٍ وَ حَشَرَهُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَبْلَجَ الْوَجْهِ.

منبع : امالی صدوق، صفحه ۱۴۲٫

السلام علیک یا اباعبدالله الحسین عليه السلام

هنگام گذر از خیابان دیدم، مردم در تدارک برپایی و اقامه عزای سید و سالار شهیدانند. پس از گذر از روزهایی که همه در تکاپوی آذین بندی برای برپایی جشن عید غدیر بودند، حالا همه یکپارچه در حال سیاه پوشی کوچه و خیابان و مسجد و تکیه اند. چه پیوندی است میان خاندان پاک رسول خدا صلی الله علیه و آله و فطرت های پاک این مردم؟ همه کودک و نوجوان و جوان و میانسال و کهنسال از زن و مرد، هر کس به حد بضاعت خود در تلاش است.

یاد می آورم ماجرای نقل شده از این روزها را در سال 61 هجری، که یادگار غدیر و پنجمین از اهل کساء پا به سرزمین کربلا می گذاشت. او از جمله عزیزترین های خدا و پیامبر صلی الله علیه و آله است؛ او حسین علیه السلام است.

او با جان خود آمده است؛ آینه تصویر پیامبر صلی الله علیه و آله؛ اکبر، که نام علی علیه السلام را پرچم دار است و یاد رسول الله صلی الله علیه و آله را !
او با جانان خود آمده است؛ اسوه و مظهر ادب، بصیر، مطیع و دل سپرده امامش، گام های استوارش یادآور حیدرکرار، یاد می آورد روزی که بابا در بستر شهادت، برادر بزرگش را به وی سپرده است، چرا که برادر، فرزند فاطمه است؛

و او زینب اش را نیز آورده است؛ عقیله و ماه بانوی عرب! قاسم و عباس و اکبر اطراف دختر علی علیه السلام را گرفته‌اند. آینه حضور فاطمه سلام الله علیها را؛ یادآور روزهایی که به هنگام عبور در کوچه های مدینه، علی علیه السلام در پیش و حسنین علیهم السلام در اطراف، حریم قدس او را حراست می نمودند. چه نازنین قدم بر دل صحرا می‌نهد. سینه صحرا سنگینی می‌کند از هیبت دختر علی علیه السلام ...

او با قاسم، رقیه، سکینه و اصغر آمده است. صدای خنده های شش ماهه در صحرا می پیچد، لحظه ای در آغوش رقیه و لحظه ای بعد اکبر او را در بغل می‌گیرد. عمو عباس گونه‌هایش را بوسه باران می‌کند؛ و او، آن بابای مهربان را می‌بیند و می‌خندد. دل رباب، اگرچه شور می‌زند اما، چه جای نگرانی وقتي عباس، همان ذخیره روزهای سخت، در کنار امام ایستاده چون کوه...
او با همه کس خود به میدان آمده است، انفسنا و انفسکم  و نسائنا و نسائکم و ابنائنا و ابنائکم، آمده بود برای محاجه با قومی که شنیده بودند از پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله: حسین منی و انا من حسین؛ این محاجه برای اثبات حقانیت حقی بود که همه آن را خوب می‌دانند. این همان حق و پیمان غدیر است که با لگد بر درب خانه فاطمه سلام الله علیها شکستند، این همان عهد محبت و حرمت زهرا سلام الله علیها و آل پیامبر صلی الله علیه و آله است که با آتش کین بر خانه علی علیه السلام سوزاندند.

و .... آنان فراموش کرده بودند که فاطمه سلام الله علیها جدا کننده حق و باطل است و علی علیه السلام میزان حق، ندانستند که سرنوشت شوم جدال با امام زمان، حاصل نادیده گرفتن حق فاطمه سلام الله علیها و علی علیه السلام است.

به روز شمار ایام توجه کرده ایم؟! غدیر و آن گاه محرم. خداوند بزرگ، غدیر را فرصتی برای شناخت حق و تجدید بیعت با امیرالمؤمنین قرار داد و آن گاه محرم را، که در کشتی نجات گردهم آئیم، از معرکه دنیا پرستی بگذریم و بر ساحل فلاح و رستگاری فرود آئیم.

نیک می دانیم، هر مجلس و هیئتی که برای اقامه عزای شهیدان کربلا برپا می شود، محفلی است که در آن پیمان و خطابه ی غدیر را یادآور شویم تا در فراز و فرود ایام، به سرنوشت کوفیان گرفتار نشویم.

امام صادق علیه السلام فرمودند:
طوبی لشیعتنا المتمسکین بحبلنا فی غیبة قائمنا
خوشا به حال شیعیان ما، آنان که در زمان غیبت قائم ما، به ریسمان [ولایت] ما تمسک می‏ جویند.

http://khetabeghadir.com

محرم

احادیث این بخش با توجه به منابع ذکر شده در نرم افزار "جامع الاحادیث نور" بازبینی و به روز شده اند.

امام حسين عليه السلام فرمودند

 

جز به یکى از سه نفر حاجت مبر: به دیندار، یا صاحب مروت، یا کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد.

 

هر یک از دو نفـرى که میان آنها نزاعى واقع شود و یکـى از آن دو رضایت دیگرى را بجـویـد ، سبقت گیـرنـده اهل بهشت خـواهـد بــود.

 

رستگـار نمی شوند مـردمـى که خشنـودى مخلـوق را در مقـابل غضب خـالق خریدنـد.

 

کسی در قیامت در امان نیست مگر کسی که در دنیا ترس از خدا در دل داشت

 

عاجزترین مردم کسی است که نتواند دعا کند

 

گریه از ترس خدا سبب نجات از آتش جهنّم است

 

آن که در کاری که نافرمانی خداست بکوشد امیدش را از دست می دهد و نگرانیها به او رو می آورد.

 

بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.

 

کسی که تو را دوست دارد، از تو انتقاد می کند و کسی که با تو دشمنی دارد، از تو تعریف و تمجید می کند

 

از نشانه های عالم ، نقد سخن و اندیشه خود و آگاهی از نظرات مختلف است .

 

حذر کن از مواردی که باید عذرخواهی کنی ، زیرا مؤمن نه کار زشتی انجام می دهد و نه به عذرخواهی می پردازد، اما منافق همه روزه بدی می کند، و به عذرخواهی می پردازد.

 

همنشینی با سفلگان و افراد پست ناپسند است و همدمی گناهکاران موجب بدبینی مردم و از دست دادن اعتماد و اعتبار است

 

بخشنده‌ترین مردم کسی است که به آنکه چشم امید به او نبسته، بخشش ‌کند.

 

هر کسی که سه روز از ماه شعبان را روزه بگیرد؛ بهشت بر او واجب می شود و در قیامت نیز پیامبر(صلي الله عليه وآله وسلم) شفیع او خواهد بود

 

نیاز مردم به شما از نعمتهای خدا بر شما است، از این نعمت افسرده و بیزار نباشید

 

خداوند قائم ما را از پس پرده غیبت بیرون مى‏ آورد و آن‏گاه او از ستم‏گران انتقام مى‏ گیرد

 

من کشته اشکم ؛ هر مؤمنى مرا یاد کند ، اشکش روان شود

 

خدایا! با غرق کردن من در ناز و نعمت، مرا به پرتگاه عذاب خویش مَکشان و با بلایا (گرفتارى‏ها) ادبم مکن

 

از نشانه‏ هاى خوش‏نامى و نیك‏بختى ، همنشینى با خردمندان است.

 

اى مردم در خوبى‏ها با یکدیگر رقابت کنید و در بهره گرفتن از فرصت‏ها شتاب نمایید و کار نیکى را که در انجامش شتاب نکرده ‏اید، به حساب نیاورید.

 

غافلگیر کردن بنده از جانب خداوند به این شکل است که به او نعمت فراوان دهد و توفیق شکرگزاری را از او بگیرد.

 

عقل جز به پیروی از «حق» کمال نمی یابد آیا نمی بینید که به حق عمل نمی شود و از باطل نهی نمی شود؟

همانا مردمان بنده دنيايند و دين لقلقه زبان آنهاست و هر جا منافعشان [به وسيله دين ]بيشتر تأمين شود زبان مى چرخانند و چون به بلا آزموده شوند آنگاه دين داران اندكند.

 

سلام کردن هفتاد حسنه و ثواب دارد شصت و نه ثواب از برای سلام کننده و یک ثواب برای جوابگو است (با وجود آنکه سلام کردن مستحب ولی جواب دادن آن واجب است(

 

هر که خدا را ، آن‌گونه که سزاوار اوست ، بندگی کند ، خداوند بیش از آرزوها و کفایتش به او عطا کند.

ايام سوگواري حضرت امام حسين عليه السلام وياران وفادارشان برامام زمان(عج)وجميع شيعيان جهان تسليت بادا

امام حسین (علیه السلام) می‌فرمایند: خداوند به هر کس راستگویی و نیکخویی و پاکدامنی و پاک‌خوری روزی کند خیر دنیا و آخرت را ویژه او ساخته است.

امام حسین (علیه السلام) فرمودند: گریستن از خشیت خدا، رهایی از آتش دوزخ است و فرمودند: گریه دیده‌ها و خشیت دل‌ها، رحمتی از خداست.

امام حسین (علیه السلام) فرمودند: شکرگزاری تو برای نعمت پیشین، نعمت تازه را سبب می‌شود.

روز خاتم بخشي اميرالمؤمنين (عليه‌السلام)‎

روز 24 ذي‌الحجه سال دهم  هجرت يكي از زيباترين خاطرات را در فرهنگ شيعه به ياد مي‌‏آورد. روزي كه اميرمؤمنان علي (عليه‏‌السلام) با ايثار انگشتر خويش در حال نماز به يك نيازمند، گوي سبقت را از مسلمانان حاضر در مسجد ربود و شايسته‌ي تجليل و تقدير حضرت حق قرار گرفت و به دريافت مدال آيه‌ي ولايت از سوي پيك وحي مفتخر گرديد. 

عده‌اي از مسيحيان خدمت رسول خدا (صلي الله عليه و آله) رسيدند. يهوديان حاضر در جلسه پرسيدند: هر پيامبري وصي و جانشيني دارد. اگر شما پيامبر خداييد وصي و جانشين شما چه كسي است؟ جبرئيل آمد و آيه‌ي »اِنِّما وَليُّكُمْ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصلَّوهَ وَ يُؤتُونَ الزَّكاهَ وَ هُمْ راكِعُونَ :«ولي و سرپرست و رهبر شما تنها خدا است و پيامبر او، و آنها كه ايمان آورده‌‏اند و نماز را بر پا مي‏‌دارند و در حال ركوع زكات مي‏‌پردازند¹را بر پيامبر (صلي الله عليه و آله) تلاوت كرد.²
مطلب براي حاضران روشن نبود. از اين رو همراه پيامبر برخاستند و وارد مسجد شدند. فقيري را ديدند كه از مسجد خارج مي‌شود، پيامبر (صلي الله عليه و آله) فرمودند: «كسي به تو كمكي نكرد؟» گفت: چرا آن مرد كه نماز مي‌خواند. او وقتي صداي مرا شنيد كه از مردم كمك مي‌خواهم اشاره كرد، به سوي او رفتم و در حالي‌كه در ركوع بود انگشتري را به من بخشيد.
رسول خدا (صلي الله عليه و آله) با شگفتي تكبير گفتند و اصحاب هم تكبير گفتند.
پيامبر به مسيحيان و يهوديان رو كردند و فرمودند: «علي (عليه‏‌السلام) كه در حال ركوع صدقه مي‌دهد وصي و جانشين من است».³

علامه شيخ عبدالحسين اميني شصت و شش نفر از دانشمندان اهل‌حديث و استوانه‏‌هاي روايي اهل‌سنت را با نام و نشاني دقيق كتاب‌هايشان فهرست كرده و متن حديثي را كه حاوي انطباق آيه‌ي مذكور با شخص علي (عليه‏‌السلام) است از انس بن مالك نقل مي‏‌كند و در آخر مي‏‌افزايد: «مضمون اين حديث در اين كتاب‌ها موجود است و همه‌ي آنها تصريح دارند كه اين آيه در مورد خاتم بخشي حضرت اميرمؤمنان علي(عليه‏‌السلام) در مسجد نبوي نازل گرديده است». ⁴
اين مسئله آنقدر معروف و مشهور مي‏‌باشد كه بسياري از شعراي فارس و عرب در مورد آن، شعرها سروده و قصيده‌‏ها سروده ‏اند. حسان بن ثابت قصيده‌ي معروف خود را اين‌گونه سرود و به محضر علي (عليه‏‌السلام) تقديم داشت:
اَبا حَسَنٍ تَفْديكَ نَفْسي وَ مُهْجَتِي وُكُلُّ بَطيي‏ءٍ فِي الْهُدي وَمُسارِعُ
«اي اباالحسن! جانم و قلبم فداي تو باد! و جان و دل هركس كه در راه هدايت تند يا كند گام بر مي‏‌دارد، فدايت باد!»
اَيَذْهَبُ مَدْحي وَالْمُحِبّينَ ضائِعا وَ مَا الْمَدْحُ في ذاتِ الاِْلهِ بِضائِعٍ
«آيا مدح من و دوستانت تباه خواهد شد؟ نه، هرگز مدحي كه در راه خدا انجام شود، تباه و ضايع نمي‏‌گردد.»
فَاَنْتَ الَّذي اَعْطَيْتَ اِذْ اَنْتَ راكِعٌ فَدَتْكَ نُفُوسُ الْقَوْمِ يا خَيْرَ راكِعٍ
«تويي آنكس كه در هنگام ركوع بخشيدي! جان همه مسلمانان به فدايت اي بهترين ركوع‌كننده!».
بِخاتَمِكَ الْمَيْمونِ يا خَيْرَ سيِّدٍ و يا خَيْر شارٍ ثُمَّ يا خَيْرَ بائِعٍ
«انگشتري مباركت را [تو در راه خدا بخشيدي] اي بهترين آقا و اي بهترين خريدار و بهترين فروشنده».
فَاَنْزَلَ فيكَ الله‏ُ خَيْرَ وِلايَةٍ وَ بَيَّنَها في مُحْكَماتِ الشَّرائِعِ ⁵
«خداوند متعال نيز در حق تو بهترين [آيه را كه] آيه [ولايت] است فرستاد و در محكمات شرائع آنرا بيان نمود.

از امیر‌المؤمنین )عليه‏‌السلام) معنای این آیه شریفه را سؤال کردند که می‌فرماید‌: «یَعْرِفونَ نِعمَةَ اللهِ ثُمَّ یُنکِروُنَها...»⁶: « نعمت خداوند را می‌شناسند و سپس آن را انکار می‌کنند‌»‌. حضرت فرمودند‌: هنگامی که آیه مبارکه «اِنِّما وَليُّكُمْ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصلَّوهَ وَ يُؤتُونَ الزَّكاهَ وَ هُمْ راكِعُونَ» نازل شد، عده‌ای از اصحاب پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در مسجد مدینه جمع شدند‌. بعضی به بعض دیگر گفتند‌: درباره‌ي این آیه چه می‌گویید‌؟ بعضی گفتند‌: اگر منکر این آیه بشویم سایر آیات را هم باید منکر شویم و اگر ایمان به این آیه بیاوریم و قبول کنیم برای ما ذلت است‌، زیرا علی بن ابی طالب (علیه السلام) بر ما مسلط می‌شود‌. عده‌ای از منافقین گفتند‌: ما می‌دانیم که محمد در آنچه امر می‌کند اطاعت نمی‌کنیم‌ .

حضرت فرمودند: در این هنگام این آیه نازل شد: «یَعْرِفونَ نِعمَةَ اللهِ ثُمَّ یُنکِروُنَها...»: ولایت علی بن ابی طالب (علیه‌السلام) را می‌شناسند و حال اینکه اکثر آنها که آنان را می‌شناسند نسبت به ولایت آن حضرت کافرند.⁷

 

 

 

 

1- مائده/55
2- مجمع البيان ج 3.
3- امالي شيخ صدوق ص 89.
4- الغدير، ج3، ص162.
5- همان.
6- نحل/ 83.
7- تفسیر برهان: ج 1 ص 479‌.

عید غدیر خم مبارک

عن الصادق(عليه‌السلام) قال:

هو عيد الله الاكبر،و ما بعث الله نبيا الا و تعيد فى هذا اليوم و عرف حرمته و اسمه فى السماء يوم العهد المعهود و فى الارض يوم الميثاق الماخوذ و الجمع المشهود.

امام صادق(عليه‌السلام) فرمودند:

روز غدير خم عيد بزرگ خداست، خدا پيامبرى مبعوث نكرده، مگر اينكه اين روز را عيد گرفته و عظمت آن را شناخته و نام اين روز در آسمان، روز عهد و پيمان و در زمين، روز پيمان محكم و حضور همگانى است.

 وسائل الشيعه، 5: 224، ح ۱

 عید سعید غدیر خم بر وارث غدیر حضرت بقیه الله الاعظم امام زمان(عج) و جمیع شیعیان جهان مبارک بادا.

2روز تاغدیر

جابر گويد: نزد رسول خدا) صلي الله عليه و آله و سلم( بوديم كه علي‌بن ابي‏طالب)عليه‌السلام( از راه رسيدند، رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمودند: همانا برادرم علي به نزد شما آمد. آنگاه رو به كعبه نمودند و دست به آن نهاده و فرمودند: سوگند به آنكه جانم در دست اوست، اين و شيعيان او در قيامت رستگارند. سپس فرمودند: او در ميان شما نخستين كسي است كه به من ايمان آورده، و از همه شما به عهد خدا وفادارتر، و به امر خدا عامل‏تر، و در ميان رعيت عادل‏تر، و در تقسيم منصف‏‌تر و نزد خداوند ارجمندتر است. در اين وقت اين آيه نازل شد: اِنَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ أولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ( سوره بيّنه / 7.) "آنان كه ايمان آورده و كار شايسته كردند بهترين آفريدگانند". و ياران پيامبر- (صلي الله عليه و آله و سلم) هرگاه علي (عليه السلام) از راه فرا مي‏رسيد مي‏گفتند: بهترين آفريدگان آمد.( مناقب خوارزمي / 62. بحارالانوار 40 / 81. مجمع الزوائد هيثمي 9/131).

میلادامام هادی(ع) مبارک

يَاْتي عَلماءُ شيعَتِنا الْقَوّامُونَ بِضُعَفاءِ مُحِبّينا وَ أهْلِ وِلايَتِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ، وَالاْنْوارُ  تَسْطَعُ مِنْ تيجانِهِمْ 

  علماء و دانشمنداني كه به فرياد دوستان و پيروان ما برسند و از آنها رفع مشكل نمايند، روز قيامت در حالي  محشور مي‌شوند كه تاج درخشاني بر سر دارند و نور از آنها مي‌درخشد.

 ميلاد امام علي النقي الهادي (عليه‌السلام) را به ساحت مقدس امام زمان (عليه‌السلام) و شما تبريك و تهنيت مي‌گويم.

2روز تاغدیرباقیست

رسول خدا- صلي الله عليه و آله و سلم- فرمودند:

 خداوند براي برادرم علي فضائل بي‏شماري قرار داده است، هركه يكي از فضائل او را از روي اعتقاد بازگويد خداوند گناهان گذشته دور و نزديك او را بيامرزد، و هركه يكي از فضائل او را بنويسد تا زماني كه نقشي از آن نوشته باقي است پيوسته فرشتگان براي او آمرزش مي‏‌طلبند. و هركه به يكي از فضائل او گوش فرادهد خداوند گناهاني را كه با گوش انجام داده بيامرزد، و هركه به نوشته‌‏اي از فضائل او بنگرد خداوند گناهاني را كه با چشم انجام داده بيامرزد. سپس فرمودند: نگاه به علي عبادت است، ياد علي عبادت است و خداوند ايمان هيچ بنده‌‏اي را نمي‌‏پذيرد جز با ولايت او و بيزاري از دشمنان او.

( مناقب خوارزمي / 2. فرائدالسمطين 1 / 19، كفايةالطالب گنجي شافعي 1 / 18، ينابيع المودّة/121.)

 

3 roz.3gp

2روز تاغدیرباقیست

رسول خدا- صلي الله عليه و آله و سلم- فرمودند:

 خداوند براي برادرم علي فضائل بي‏شماري قرار داده است، هركه يكي از فضائل او را از روي اعتقاد بازگويد خداوند گناهان گذشته دور و نزديك او را بيامرزد، و هركه يكي از فضائل او را بنويسد تا زماني كه نقشي از آن نوشته باقي است پيوسته فرشتگان براي او آمرزش مي‏‌طلبند. و هركه به يكي از فضائل او گوش فرادهد خداوند گناهاني را كه با گوش انجام داده بيامرزد، و هركه به نوشته‌‏اي از فضائل او بنگرد خداوند گناهاني را كه با چشم انجام داده بيامرزد. سپس فرمودند: نگاه به علي عبادت است، ياد علي عبادت است و خداوند ايمان هيچ بنده‌‏اي را نمي‌‏پذيرد جز با ولايت او و بيزاري از دشمنان او.

( مناقب خوارزمي / 2. فرائدالسمطين 1 / 19، كفايةالطالب گنجي شافعي 1 / 18، ينابيع المودّة/121.)

 

3 roz.3gp

5 روز تا غدیر

فرازی از خطبه پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم) در روز غدیر

مَعاشِرَالنّاسِ، إِنِّي أَدَعُها إِمامَةً وَ وِراثَةً (في عَقِبي إِلي يَوْمِ الْقِيامَةِ)، وَقَدْ بَلَّغْتُ ما أُمِرتُ بِتَبْليغِهِهان حُجَّةً عَلي كُلِّ حاضِرٍ وَغائبٍ وَ عَلي كُلِّ أَحَدٍ مِمَّنْ شَهِدَ أَوْلَمْ يَشْهَدْ، وُلِدَ أَوْلَمْ يُولَدْ، فَلْيُبَلِّغِ الْحاضِرُ الْغائِبَ وَالْوالِدُ الْوَلَدَ إِلي يَوْمِ الْقِيامَةِ.


هان مردمان!اينك جانشيني خود را به عنوان امامت و وراثت به امانت به جاي مي‌گذارم در نسل خود تا برپايي روز رستاخيز. و حال، مأموريت تبليغي خود را انجام مي‌دهم تا برهان بر هر شاهد و غايب و بر آنان كه زاده شده يا نشده‌اند و بر تمامي مردمان باشد. پس بايسته است اين سخن را حاضران به غايبان و پدران به فرزندان تا برپايي رستاخيز برسانند.

شما در پیروی از فرمان پیامبر (صلی الله علیه و آله) برای رساندن خبر ولایت امیرالمومنین علی (علیه‌السلام)، در این غدیر چه می‌کنید؟؟

امیرالمومنین علیه السّلام‎

صَمتٌ يَكسِبُكَ الوقار خَيرٌ مِن كَلام يَكسُوكَ العار ...

سکوتى كه براى تو وقار آورد ، بهتر از سخنى است كه تو را ننگ آورد ...

 

شرح غررالحکم و دررالکلم ، ج 4 ، 5866

6 روز تا غدير

فرازی ازخطبه ی پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم در روز غدیرخم

مَعاشِرَالنّاسِ، النُّورُ مِنَ الله عَزَّوَجَلَّ مَسْلوكٌ فِي ثُمَّ في عَلِي بْنِ أَبي طالِبٍ، ثُمَّ فِي النَّسْلِ مِنْهُ إِلَي الْقائِمِ الْمَهْدِي الَّذي يَأْخُذُ بِحَقِّ الله وَ بِكُلِّ حَقّ هُوَ لَنا، لاَنَّ الله عَزَّوَجَلَّ قَدْ جَعَلَنا حُجَّةً عَلَي الْمُقَصِّرينَ وَالْمعُانِدينَ وَالُْمخالِفينَ وَالْخائِنينَ وَالْآثِمينَ وَالّظَالِمينَ وَالْغاصِبينَ مِنْ جَميعِ الْعالَمينَ.

مردمان! نور از سوي خداوند عزّوجل در جان من، سپس در جان علي بن ابي طالب، آن گاه در نسل او تا قائم مهدي - كه حق خدا و ما را مي ستاند - تجلي گرفته. چرا كه خداوند عزّوجل ما را بر كوتاهي كنندگان، ستيزه گران، ناسازكاران، خائنان و گنهكاران و ستمكاران و غاصبان از تمامي جهانيان دليل و راهنما و حجت آورده است.

عيد غديرخم

پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) روز عيد غدير فرمودند:

على (عليه‌السلام) تفسير كتاب خدا، و دعوت‌كننده به سوى خداست، آگاه باشيد كه حلال و حرام بيش از آنست كه من معرفى و به آنها امر و نهى كنم و بشمارم. پس دستور داشتم كه از شما عهد و پيمان بگيرم كه آنچه را در مورد على اميرمؤمنان، و پيشوايان بعد او از طرف خداوند بزرگ آوردم، بپذيريد.

اى مردم! انديشه كنيد و آيات الهى را بفهميد، در محكمات آن دقت كنيد و متشابهات آن را دنبال نكنيد. به خدا قسم هرگز كسى نداهاى قرآن را نمى‌‏تواند بيان كند و تفسير آن را روشن كند، جز آن كسى كه من دست او (علي) را گرفته‌‏ام (و او را معرفى كردم).

وسايل الشيعه: 18، 142، ح 43.

عيد غديرخم

عيد سعيد غديرخم پيشاپيش بر امام زمان(عجل الله تعالي فرجه الشريف)وهمه شيعيان جهان مبارك بادا.

غدير

عن النبى صلي الله عليه و آله وسلم:

يقول الله تبارك و تعالي:

ولاية على بن ابى طالب حصنى، فمن دخل حصنى امن من نارى.

پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله وسلم) مى‏‌فرمايند:

خداوند تبارك و تعالي مى‏‌فرمايد:

ولايت على بن ابيطالب دژ محكم من است، پس هر كس داخل قلعه‌ي من گردد، از آتش دوزخم محفوظ خواهد بود.

 

 

جامع الاخبار: 52، ح 7

اعيادعرفه و قربان

اعياد عرفه و قربان بر حضرت ولي عصر امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف وجميع شيعيان جهان مبارك بادا.

التماس دعا بالاخص دعا بر تعجيل در فرج حضرتش

اللهم عجل لوليك الفرج و العافيه والنصر

روز ترويه

امروز، روز" ترويه " است. ترويه به معناي ذخيره کردن آب است و چون در اين روز حجاج بايد براي توقف در عرفات و بيتوته در مشعرالحرام و انجام اعمال خاص منا ، به فکر ذخيره آب باشند، به آن " يوم الترويه " گفته اند . اين نام از حج حضرات ابراهيم و اسماعيل  به يادگار مانده است، چرا که جبرئيل به ايشان توصيه نمود براي عرفات، مشعر و منا با خود آب بردارند . در اين روز کاروان پيامبر اکرم در حجة الوداع از مکه خارج شده و از راه منا به سوي عرفات رهسپار است .

شهادت امام محمدباقرعليه السلام

شهادت امام محمدباقر عليه السلام بر فرزند برومندشان امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف و جميع شيعيان جهان تسليت بادا.

16 روز تا غدير

عن جعفر، عن ابيه (علیهما السلام) قال:

ان ابليس عدوالله رن اربع رنات:

يوم لعن، و يوم اهبط الى الارض،و يوم بعث النبى(صلی الله علیه و آله وسلم) و يوم الغدير.

 

امام باقر(علیه السلام) از پدر بزرگوارشان امام صادق(علیه السلام) نقل كردند كه فرمودند:

شيطان دشمن خدا چهار بار ناله كرد: روزى كه مورد لعن خدا واقع شد و روزى كه به زمين هبوط كرد و روزى كه پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله وسلم) مبعوث شد و روز عيد غدير.

قرب الاسناد: 10.

عن جعفر، عن ابيه (علیهما السلام) قال:

ان ابليس عدوالله رن اربع رنات:

يوم لعن، و يوم اهبط الى الارض،و يوم بعث النبى(صلی الله علیه و آله) و يوم الغدير.

 

امام باقر(علیه السلام) از پدر بزرگوارشان امام صادق(علیه السلام) نقل كردند كه فرمودند:

شيطان دشمن خدا چهار بار ناله كرد: روزى كه مورد لعن خدا واقع شد و روزى كه به زمين هبوط كرد و روزى كه پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله وسلم) مبعوث شد و روز عيد غدير.

قرب الاسناد: 10.

جالب

در هفتمين روز از سفر پيامبر در مسير مدينه تا مکه، کاروانيان با عبور از " جحفه " و " غدير خم " عازم " قديد " شدند . " جحفه " در 156 کيلومتري مکه، ميقات کساني است که از مسير شام و مصر به مکه مشرف مي شوند. تقريباً در سه کيومتري اين محل به طرف مکه، غديرخم قرار دارد که در آن روزگار، آبگيري در خود داشت و درختاني کهنسال بر آن سايه انداخته بودند .

"جحفه" که در سه راهي مسيرهاي مدينه، عراق و مصر به حساب مي آمد، خود يادآور خاطرات شيريني بود. يک سال پيش يعني در سال نهم هجرت، در همين محل بود که اميرالمومنين علي (عليه‌السلام) به ابوبکر(لعنه الله عليه) رسيدند و ماموريت ابلاغ آيات برائت را از او تحويل گرفتند . همانطور که مي دانيد، وقتي آيات آغازين سوره برائت نازل گرديد و پيامبر فرمان يافتند که آن آيات را در ايام حج به مشرکين ابلاغ و با آنان اتمام حجت کنند، رسول اکرم (صلي الله عليه و آله وسلم)، ابتدا ابوبکر(لعنه الله عليه) را به همراه چهل نفر مامور انجام فرمان ساختند. اما پس از آن جبرئيل نازل گرديد و پيغام خدا را رسانيد که: اين کار حتماً بايد توسط خود پيامبر يا کسي که از او باشد، صورت گيرد. پس اميرالمومنين مأموريت يافت و پاي در راه گذاشت .

و چنين بود که جحفه بار ديگر فضيلت بي حد، و برتري بي قياس ابوتراب را نسبت به ديگر مسلمانان گواه آورد. و در پي آن در دهم ذي الحجه سال نهم، صداي رساي علي عليه السلام در جمره عقبي در منا طنين انداز شد که:

"بَرائـَة ٌ مِنَ اللهِ وَ رَسُوله الي الذينَ عاهَدتـُم مِنَ المُشرکين. "(توبه/1)

17 روز تاغدير مانده

قال رسول الله (صلي الله عليه و آله وسلم):

ولاية على بن ابى طالب ولاية الله‏ و حبه عبادة الله و اتباعه فريضة الله ‏و اولياؤه اولياء الله و اعداؤه اعداء الله‏ و حربه حرب الله و سلمه سلم الله عزوجل.

رسول خدا (صلي الله عليه و آله وسلم) فرمود:ند

ولايت على بن ابيطالب (عليه‌السلام) ولايت‏ خداست، دوست داشتن او عبادت خداست، پيروى كردن او واجب الهى است و دوستان او دوستان خدا و دشمنان او دشمنان خدايند، جنگ با او، جنگ با خدا و صلح با او، صلح با خداى متعال است.

امالى صدوق: 32.