آقا میر سید محمد بهبهانی به دو واسطه از یکی از شاگردان شیخ نقل می کند که گفت:
در یکی از زیارات مخصوصه که به کربلا مشرف شده بودم، شبی بعد از گذشتن نیمی از شب برای رفتن به حمام از منزل بیرون آمدم و چون کوچه ها گِل بود چراغی با خود برداشتم.
ناگهان از دور شخصی را شبیه به شیخ انصاری دیدم، وقتی نزدیکش رفتم دیدم شیخ است.
من برای آنکه مبادا کسی بر او آسیبی برساند آهسته بدنبال اورفتم تا به در خانه مخروبه ای ایستاد و زیارت جامعه را با توجه خاصی خواند.
سپس داخل آن منزل خرابه شد.
 شنیدم با کسی حرف می زد ولی دیگر خودش را نمی دیدم. پس به حمام رفتم و به حرم مشرف شدم و شیخ را در حرم شریف دیدم.
بعد از پایان این مسافرت در نجف اشرف به خدمت شیخ رسیدم و قضیه آن شب را عرض کردم.
ابتداء شیخ منکر شد تا پس از اصرار زیادی فرمود:
گاهی برای رسیدن به خدمت امام زمان ( عجل الله تعالی فرجه الشریف) درب آن منزل که تو آن را پیدا نخواهی کرد رفته زیارت جامعه را می خوانم چنانکه دوباره اجازه حضور دهد خدمت آن حضرت شرفیاب می شوم و مطالب لازم را از آن سرور می پرسم.

سپس شیخ فرمود:
 تا زمانی که من زنده ام این مطلب را پنهان دارد و به کسی اظهار مکن.